Sa mainit at siksik na paligid ng Quirino Grandstand sa Rizal Park, nakaposisyon si Emilie Pasco, 41, at Linda Campos, 49, hawak ang kanilang handkerchiefs na may imahe at dasal kay Jesus Nazareno. Para sa kanila, ang mga tela ay hindi lang basta panyo; ito ay simbolo ng pananampalataya at pag-asa. Sa bawat haplos sa itim na kahoy ng rebulto, damang-dama nila ang koneksyon sa kanilang Diyos.
Ang taunang Pahalik ay isang ritwal na nagpapakita ng debosyon sa Nazareno, kung saan nagtatagal ang mga deboto sa pila upang halikan o hawakan ang paa ng poon. Para kina Emilie at Linda, ang 16-oras na paghihintay simula pa 10 PM ng gabi bago, ay hindi lang pagsubok sa tibay ng katawan, kundi isang akto ng pagmamahal at pananampalataya.
Para kay Emilie, ang debosyon ay nagsimula sa isang krisis sa pamilya. Matapos ang isang matinding pagtatalo sa asawa, nagtungo siya sa Quiapo Church upang humingi ng tulong sa Poon. Mula noon, naging bahagi ng kanyang buhay ang taunang panata sa Nazareno. Sa pagkakataong ito, kasama niya si Linda, na may mas malapit na dahilan—ang karamdaman ng kanyang anak.
Habang nililinis nila ang paa ng rebulto gamit ang handkerchief, naramdaman nila ang isang banayad at mahinahong haplos, parang alaala ng Pieta—si Birheng Maria na yakap ang katawan ni Kristo. Para kay Linda, ang panyo ay naging tulay sa pagitan ng isang himala at ang karamdaman ng kanyang anak. Kahit pagod mula sa matagal na paghihintay, may halakhak at saya sa kanilang mukha, at luha ng pag-asa sa kanilang mga mata.
Sa pagtatapos ng kanilang debosyon, ramdam ang ginhawa at kaliwanagan sa espiritu. Para sa kanila, ang faith ay hindi lang paniniwala; ito ay nararamdaman at nahahawakan. “Masaya na maginhawa, alam ko gagaling ang anak ko,” wika ni Linda, habang may luha sa pisngi. Ang Pahalik ay patunay ng tibay ng pananampalataya, pag-asa, at pagmamahal ng mga deboto sa Mahal na Nazareno.
